Wandelingen en kleine stadjes

27 september

Deze ochtend had mijn vriend besloten lang uit te slapen. Ik stapte om half negen de open huiskamer binnen voor het ontbijt. Mijn vriend vertoonde zich pas een uur later. Rinell werd niet boos toen we een uur later dan gepland wegreden met haar Fiat Mini. Een goed besluit vond voor een gastvrouw die ook moet denken aan haar eigen te geven lessen in de dorpjes in de buurt. Ze reed ons naar Vernon voor een rondwandeling van tien kilometer. Over rotspaadjes en op het laatst een bochtige asfaltweg weer terug naar het startpunt. Om voor een tweede keer over het riviertje te rijden viel op, omdat eerder een naakte man in het water had gebaad. Nu had niemand zich meer in het koude water gewaagd. De aankomst bij 'l Experience was niet anders dan eerder keren.

 

28 september

De laatste ochtend voor mijn vriend en ik naar Lyon vertrokken was aangebroken. Rinell reed ons naar iets wat veel weg had van het Nederlandse Madurodam. Het lag op een hoge berg naast een oude boerderij.

De oude en magere man was al 23 jaar aan het werk om een klein dorpje te bouwen van harshout van de bomen en andere natuurlijke materialen. Er waren geen voertuigen te bekennen, wel huisjes en poppetjes die de lokale bevolking voorstelde. Een oplopend wandelpad liep tussen alle inelkaar geknutselde kunstwerkjes van het dorp. Van wat modelbouwers nodig hebben om hun miniverzameling neer te zetten in huis, had deze man het in zijn achtertuin opgebouwd.

Rinells wandeling tot waar de Fiat Mini van Erik ons zou ophalen kon ik nog steeds met gemak lopen waarbij we eenmaal een dood weggetje met gras aantroffen.

Nog eenmaal wilde mijn vriend en ik het echte Valgorge verkennen wat op een kwartier lopen lag van 'l Experience. Een kleine expositie in een oude winkel en de Jardin Publique hadden we snel gevonden en was genoeg voor twee uur in het dorpje. De laatste avond betekende niet bijzonders.


29 september

Nog voor het daglicht zich aandiende verlieten we in de Fiat Mini van Rinell haar bed and breakfast. De vakantieweek zat er voor mijn vriend en mij op. We moesten op Aerporto Lyon zijn om het vliegtuig te halen. Maar eerst gingen mijn vriend en ik het prachtige Lyon bezoeken. Na het afzetten onder het station Le Part Dieu was het afscheid kort maar krachtig. De prachtige kaart met een steegje met groene bomen kon Rinell onmogelijk vergeten zijn en dus kuste ze mij voor een tweede keer. Zonder de koffers wandelden we door de straten naar de hoogste heuvel van de stad.

Na twee bruggen en genoeg wandeltrapjes bereikte we ons doel. Om van het uitzicht te genieten en een kerk te bezoeken waren genoeg om het tot drie uur uit te houden. De luxe en dure tram koste ons 13,60 Euro voor een ritje naar de luchthaven. Een week geleden waren we hier nog opgehaald met de auto van de buurvrouw van Rinell. We eindigden opnieuw in de zon wat ons het natte weer in Nederland voor even deed vergeten. Met een flinke vertraging steeg het vliegtuig op terug naar Schiphol Airport.